Informasjonskunnskap

Informasjonskompetanse 

Viss ein leitar i SNL definerst informasjonskompetanse som ei samling av ferdigheiter som gjere ein person i stand til å identifisere når informasjon er nødvendig, og som setter vedkommande i stand til å lokalisere, vurdere og effektivt anvende den informasjonen. Ein såkalla «betrevitande» er kanskje ein person med manglande informasjonskompetanse. Veit lærarar alltid når det er smart å innhente ny informasjon? Eit menneskje som har gått ei rett line, frå 1 klasse til avslutta adjunkt utdanning og rett i jobb som lærar. Kva veit dei om samfunnet? Kva for ein informasjonskunnskap har dei? Er dei «betrevitande» unge «radikale» menneskjer som trur dei har tatt på seg verdens viktigaste oppgåve? Kanskje? Kva veit eg om det! Eg trudde sjølv eg hadde verdens viktigast oppgåve, når eg fekk mitt første arbeid. Eg jobba som bakar å skulle brødfø samfunnet. Eg var ung og hadde mange meiningar. Etter 14 år i det private næringsliv fekk eg jobb som lærar. Eg kan med handa på hjarte seie at mine 14 år i forskjellige jobbar, gjev meg ein kompetanse som ein/ei som jobbar i skulen heile livet, aldri vil få. Kanskje dette provoserer nokre leserar, men den sjansen tar eg i min eigen blogg. Eg meina ikkje at eg er ein betre lærar, men eg har erfaringar, som kanskje gjeve meg muligheita til å forstå elevane på ein annan måte, enn reine observasjonar i klasserommet og i skuleområda. Som det sto i SNL «stand til å identifisere når informasjon er nødvendig.» Eg trur ei brei erfaring å jobbe med menneskjer i mange forskjellige situasjonar er ein stor fordel. Klare ein å kombinere den breie erfaringa og dei pedagogiske evnene på ein god måte, og har nok erfaring til både vurdere effektiv og anvende nødvendig informasjon, vil eg seie at den nødvendige informasjonskompetansen er til stades. Eg vil påpeike at om 10 år eller før, har eg kanskje andre meiningar om temaet, men det orke eg ikkje å spekulere på no. J

Barn og unges digitale arena

Datagenerasjonen

For datagenerasjonen er datateknologien noko sjølvsagt. Teknologien er ikkje meir "framand" eller mystisk enn det til dømes lysbrytarar og TV var for generasjonane før dei.(Mediegenerasjonen, 2009). Ein kan undrast på om datagenerasjonen i dag, veit meir enn før? Eg sikta til allmennkunnskap. Sjølvsagt må ein definere sjølv ordbruken allmennkunnskap. Kunnskap er dynamisk og forandrar seg med tida. Sidan eg studerar historie legg eg mykje vekt på at allmennkunnskap er å forstå samfunnet rundt oss og korleis det er bygd opp. Datagenerasjonen lever i eit samfunn som er "metta" på informasjon, men eg trur at denne generasjonen ofte er veldig selektiv på kva for nokre måtar dei brukar dette verktøyet. Av mine elevar i 10. klasse er det bare ein som lese nettaviser. Når vi har vekenytt så scorar han alltid 11 eller 12 poeng av 12 mulige. Ein elev sa til meg: "Ikkje rart at han alltid får så god score, han lese jo alltid på dagbladet og vg sine nettsider." Det var med ein nedlatane tone han forsvarte laget sitt dårlige resultat. Slike haldningar er viktig å stogge. Ein kan ikkje ha det slik at elevar som er samfunnsengasjerte og lese andre ting enn "pakket" generelt blir sett ned på. Eg trur nok ikkje det er sånn i samfunnet vårt generelt. Når eg gjekk på ungdomskulen var det status å vere samfunnsengasjert. PS eg reknar meg sjølv som med i datagenerasjonen. Hadde commodore 64 frå 1983/4 :)

Det er viktig at ein lærar elevane om kjeldekritikk. Eit internett med mykje fiksjon og propaganda er vanskeleg for unge og sortere. Derfor er det viktig å vere kritisk til ope bruk av nettet når ein til dømes skal ha eit prosjekt. Ein kan sjå dette som ei vidareføring av skriftspråkets høge stilling i skuleverket, slik at elevane trur at all skriven tekst er sanning, om det no er på internett, i pressa eller i bøker. Tal vise at denne haldningen har blitt betre dei siste åra. 

Litteratur:

Hagen Ingunn og Wold Thomas: Mediegenerasjonen 2009, barn og unge i det nye ,medialandskapet, samlaget

Animasjonsfilm

Idédugnad på kva som skal vera med:

-      Kva skal tema vere? Eg saman med medstudent bestemte oss for at det skulle vere ein reklameanimasjon, om kor viktig det er å smile.

-      Produktet er det fysiske smilet

-      Plastelina, kamera, photo story 3, pc, mikrofon

Synopsis: Filmen skal handle om at viss ein smiler, blir det fleire venner på deg. Kva for nokre positive utslag eit smil kan gje.

Problem: Ein kar har ikkje venner og han er alltid sur. Dei han vil vere venner med, vil ikkje vere venn med han. Brått så skjer det ein forandring i livet hans, han får eit «kall» som seie at han skal prøve å smile.

Han løyste problemet sitt med å smile, så kom vennane til han og han vart lykkelig.

Eg syns det var eit litt tungtvint program. Håpar andre kan hjelpe meg her, men at ein måtte inn å redigere kvart eit bilde er tidkrevjande. Sjølve filmen er ikkje av høg kvalitet og noko uskarp, men eg har lært korleis ein brukar slike program og det er jo flott! Eg hadde ikkje stativ og det merkast godt på den lille animasjonen som eg har laga. Eg legge ut manus også. Eg valgte å ikkje legge musikk til historien.  Eg har fått med meg så pass at det var ein lav treskel å sette i gang eit prosjekt i 8, 9 og 10 klasse. 

Håpar nokon syns historia er morosam:) Eg lo mykje... :)

 http://www.youtube.com/watch?v=igipKC5gOfA&feature=youtu.be

Historia

Kva skal til for å få venner, tenkte Bur-Ulf der han sto og var sur. Dei andre har alltid nokon å vere med, men eg har det aldri. Lenger bort: Grøn-Ulf, Glad-Ulf og Ulf leika saman og hadde det veldig kjekt. Dei leika smileleiken Det var ein leik Bur-Ulf ikkje kunne og derfor syns han at leiken var veldig teit. Dei andre kom bort til Bur-Ulf, men Bur-Ulf bare sturte og dei gjekk for å leike vidare utan Bur-Ulf Bur-Ulf vart veldig lei seg og tårene ramla nedover kinna hans, lik ei demning som hadde sprukke. KVIFOR har eg ikkje vener gret Bur-Ulf Brått som eit vondt mageplask følte han at nokon såg på han. "Kven er du?" undrast Bur-Ulf. «Eg er ein som ordnar ting», var svaret han fekk. Hmm! Bur-Ulf tenkte; "Korleis skal eg få venner?" «Han som ordnar ting» svara: "Du skal ikkje la munnvikane kvile, løft dei opp og du skal begynne å smile. Da får du venner." Bur-Ulf slutta å grine og trakk på seg eit smil Lengre bort: Dei såg at Bur-Ulf begynte å smile. Det hadde vore kjekt med ein til tenkte dei. Brått hadde Bur-Ulf venner og levde lykkelig resten av dagen.

Samansette tekstar våren 2012

Eleven og ein PC

Viss ein bestemmer seg for at eleven skal ha «ansvar for eigen lære» og gjev han ei datamaskin. Kva vil da skje? Etter eit år med at eleven har få styre meir sjølv på foran pcen, ser eg at eleven dessverre er oftare på fjesboka og andre sosiale nettverk enn viss restriksjonane er strammare. Det går nok litt troll i år med: ”Å sette barn eller ungdom til å ”ta ansvar for egen læring” med en nett-tilkoblet PC, er som å be noen gjennomføre slankekur midt i en gratis godtebutikk” Andreas Wiese.

Eg har nett no avslutta eit 4 vekers prosjekt med 8-9 klasse som ei gruppe og 10 klasse som ei. 8-9 klasse hadde stadig oppsyn med læraren, mens 10-klasse skulle ha meir sjølvstudium og mindre stramme liner. Det vart litt meir sporadisk og dei fekk jobbe meir på eigne vilkår. Ein skulle lage ein samansett tekst som skulle innehalde både animasjon, lyd og tekst. Dei fekk alle ein arbeidsplan og med framovervurdering når det trengtes eller når dei ønskte det. Det som var påfallande var at 10 klasse aldri kom og spurde om hjelp. Det skjedde bare når eg sjølv kom fysisk bort til elevane. 8-9 klasse som hadde strammare linjer kom til lærarane «nesten» altfor ofte. Etter fullført prosjekt kunne 8-9 vise fram fint resultat, mens 10 klasse vart aldri ferdige. Det er kanskje lett å konkludere med at det alltid ville ha blitt sånn og eg kanskje aldri burde ha forsøkt det, men eg trur at det har litt med klassesamansetjinga å gjere. Spesielt med små klasser, som eg har. Eg kan vel uansett konkludere med at elevane er avhengige av oss.  

Barn og unges digitale arena

Digitale medium inngår i ungane sin kvardag. Ungane stiller ikkje spørsmålsteikn ved den tilgjengelege teknologien, men tar han for gitt. Det er mykje i den digitale verden som verkar spennande og forlokkande for barn/unge/ungdom som skal prøve ut ting, i ein verden dei held på å vokse opp i. Etter ein liten samtale med ei på 16 år, fekk eg vete at ho følte ho var sosial når ho brukte sosiale mediar. I staden for å reise på besøk, kunne det bli bytta ut med å bruke FB. Sylfest Lomheim meina at dette kan øydelegge den naturlige kommunikasjonen blant mennesket. Ein kan spørje seg om dei unge, lærar seg basisferdighetane med å vere på det WEB 2.0? Har ein oppnådd det læreplanverket ynskjer innan for basisferdigheitene når ein er god på å «chatte», «spille» og sende digitale bilete på nettet, for å ta noko av det. Min erfaring med elevar vise at det ikkje er tilfellet. Det er viktig at lærarane brukar den digitale erfaringane desse ungdommane har, til å utvikle ein digital kompetanse i tråd med LK06.

Vygotsky meinte at all intellektuell utvikling og all tenking har utgangspunkt i sosial aktivitet. Dette kan nyttast i den digitale verden. Eg meina det å bruke sosiale programmer kan utvikle læringa i riktig retning. Til dømes kan eg vise til WoW, der eg har utvikla min engelsk frå å vere ok til bra. J Sjølv om Sylfest Lomheim meina at eg ikkje er sosial i den samanhengen, så vil ikkje Vygotsky sin teori vere aktuell her, men dette er eg ueinig med. Grunnen til det er at eg har lært meg betre engelsk i min «sosiale» dataverden. Eg lærar det med å spørje og prøve ut «nye» ord. Samspel mellom barn, vaksen fungera veldig godt herJ    

IKT og tilpassa opplæring

Alle skal møte til ei opplæring som er tilpassa deira føresetnad og behov. Eit slikt synspunkt møter lite motstand og kritikk i seg sjølv. Det er først når prinsippa skal operasjonaliserast som pedagogisk praksis, og definerast i formål, innhald og konkrete tiltak, at problema oppstår(http://www.udir.no/Upload/Forskning/5/Tilpasset_opplaring.pdf).
Det er ikkje enkle løysningar i ein kompleks praksis. Det er laga læremiddel som er utvikla med tanke på læring. Det er viktig å nemne at dette inneberer også program som ikkje er direkte laga for undervisning. Bjarnø, Giæver, Johannesen og Øgrim (2009, s. 142) skil mellom tre ulike hovudtypar av digital læringsressursar . Det er standarprogrammer som til dømes teksthandsamar, rekneark og presentasjonsverktøy. Pedagogiske program som er fagleg retta program og kontekstfrie program. Faglege ressurssider som ikkje er utvikla for undervisning. I opplæringslova er det bestemmelsar for dei som ikkje kan greia seg innanfor rimeleg tilrettelegging, og som difor må ha spesiell tilrettelegging med individuelle opplæringsplanar. Elevar kan få støtte til kjøp av programmvare og anna utstyr knytt til PCen.

Eg sjølv brukar som nemnt før CSCL i mine timar. Det stør på samarbeid, det oppfordrar til kommunikasjon. Ein spesiell type kommunikasjon i høve til eit problemområde. Oppgåvene mine er ofte forma på ein slik måte at dei krevje samarbeid. Etter å ha brukt dette ei stund sa ein elev til meg.

«Eg har slutta og bruke det lokalenettverket på skulen for å lagre ting på. Eg brukar google disk til alt. Da sleppe eg problem når det lokale nettverket er nede, sånn som det var sist veke. Det er og mykje lettare enn Fronter, sidan her lagrar ting seg automatisk og eg sleppe å styre med «uploading»»

Litteraturliste: https://fronter.com/hivolda/links/files.phtml/1008872949$904267951$/RomArkiv/3.+Veke+5.+IKT+og+tilpassa+oppl_prcent_E6ring/DKL102+IKT+og+tilpassa+oppl_prcent_E6ring+v_prcent_E5ren+2012.pdf

Terje Høiland, Tor Arne Wølner. Frå digital ferdgihet til kompetanse

Elektronisk Tankekart

Elektronisk tankekart er noko eg aldri har brukt før. Eg har no prøvd Mindomo og syns det er veldig spennande. For meg som ikkje liker å ha så mange bunker med papir rundt meg og ikkje klare å holde styr er dette ei flott oppleving. Her får eg muligheita på ein lett måte og ta notat, visualisere, Idémyldring, utreiing, tekstskaping, kognitiv støtte og ikkje minst samarbeid med min venn på Nordpolen (Viss nettet er oppe å går da). Etter mange år på skulebenken har eg fått eit verktøy som gjere mitt notatarbeid lettare og meir strukturert. Bruk av dette når eg har Team-møter og liknande kjem til å effektivisere mitt arbeid (trur eg, på grunn av eg har ikkje brukt det der enda, og sidan dette er den første dagen eg prøver elektronisk tankekart). Det å bruke elektronisk tankekart har fordelen med at det ikkje er noko fysisk avgrensing. Det vil seie at det ikkje er noko grense for kor mykje utredningsarbeid du kan gjere i eit tankekart. Den vanligaste metoden å bruke tankekart i skulen er ofte tidleg i idéfasen. Det er naturlig å stoppe arbeidet med kartet der når ein brukar eit papirbasert tankekart. Det som kan demotivere elevar er at dei må begynne på nytt å skrive, med elektronisk tankekart trenger det ikkje å vere tilfellet. Ein kan eksportere tekst og styre på. Eg kan sjå for meg at eg begynner på tankekartet når masteroppgåva mi startar og når eg er ferdig med masteren har eg utvikla tankekartet heile vegen.


Link til eit tankekart.. Test:) 

http://www.mindomo.com/edit.htm?m=638c8fb159c342518b4e0a04c863fcf5#editor